Een paar dagen hebben we nodig gehad om te wennen aan de straatbeelden, de geuren (ofwel stank) en de Nepalees gebruiken. Een reallife confrontatie met dat waar we voor hier zijn; zien dat je gelukkig kunt zijn in armoede. Lars schudde zijn hoofd na de eerste autorit vanaf het vliegveld zijn zei "ik kan hier zo niet tegen hè! Ik vind het zo erg voor de mensen hier dat ze zo moeten leven!"
Ons gastgezin, Nandaraj, zijn vrouw Rita en dochter Nishma zijn heel fijn, ze begrijpen onze emoties, zijn zorgzaam en voelen zich enorm betrokken.
Met een brok in de keel, tranen in de ogen en een beetje beduusd van de eerste indrukken zijn we blij dat we van onze eigen bovenverdieping gebruik kunnen maken en snel kunnen gaan slapen.

Op de eerste dag (23-7) hebben we een paar mooie hindoeïstische en boudistische tempels bezocht. Passipathinat een Hindoe crematieplaats langs de heilige rivier... Iris zag op afstand dat er een uitvaart bezig was van een volgens Nanda rijke man met veel familie. Dit trok, ondanks de doordringende vieze geur onze aandacht. We volgde het ritueel recht tegenover de "brandstapel" aan de overkant van de rivier. Een mooi ritueel waarbij mijn aandacht uitging naar zijn schreeuwende echtgenote die het moeilijk had om "los te laten".

We reizen 3 weken met Norbert onze Jeep-chauffeur, hij overziet de verkeerschaos goed, neemt geen risico's (hoewel die er genoeg zijn) in het verkeer en kent de weg op zn duimpje.


De tweede dag werd goed afgesloten met Dalbath, hét Nepalees gerecht. De kookkunsten van Rita zijn voortreffelijk ondanks de premitief ingerichte keuken. Iris vroeg zich ondertussen af of Knors wereldgerechte ook Dalbath heeft en Lars overweegt om Rita maar gewoon mee te nemen.

De buurt heeft ondertussen ook in de gaten dat er "blanke" gasten verblijven bij Nanda...Lars deelt drop uit aan een paar jongetjes in de buurt, die nog nooit drop hebben gehad. Iris en Nishma spelen het spel "Twister" met de onderbuurkindjes die er niet genoeg van kunnen krijgen en zich in de knoopleggen op de gekleurde stippen om te kunnen winnen.

En toen dag 2 (24-7) daar waar we naar uitkeken;..alle school spullen verzamelen voor de 3 scholen. Het programma raakte enigzins vertraagd doordat ik geen cashgeld kon krijgen boven 10.000 roepie per dag (ongeveer 90,-). Vele Internationale banken bezocht, maar helaas. Pinnen in de zaak ging wel maar dan komt er 4% bovenop! Nou ja..daar hebben we niet voor gedoneerd! Doordat Nanda het kon voorschieten kregen we alles op die dag gered.
Ook de Annapurna trekking-passen gehaald en nog even kennismaken met Indira. Indira was de Nepaleese gastvrouw van Mandy Meys, toen zijn een paar maanden geleden in Nepal was voor Social Vitamins, om Vitamine A tegen kindersterfte te overhandigigen aan een arts. Ook wij hebben 500 vitamine A tabletten meegenomen en gaan dit in Kathmandu overhandigen aan een arts.