Nog 6 dagen te gaan in Kathamndu...met enig gevoel van heimwee doen de buurtkinderen er alles aan om onze harten te doen smelten en een fijne tijd te hebben. Vrijdag en zaterdag bezoeken we de Thamel..winkeltje na winkeltje proberen de Nepalezen ons naar binnen te krijgen en de prijzen aardig omhoog te krikke..in de hoop geen onderhandeling te hoeven aangaan. We irriteren ons eraan dat Nanda de Nepalese korting krijgt en wij niet...en zelfs hem lukt het niet altijd als ze zien dat wij bij hem horen.
Een waardevol advies van Anita en Jo Thewessen (Ayuvedisch therapeut uit Margraten) hebben we opgevolgd. Heerlijke maar ohhhh zo pittige tomatensoep gegeten bij Hotel Utse. En Diki was er!!! De mooie en liefdevolle Tibetaanse gastvrouw. We spraken met haar over de Stichting Diki. Zij zorgt ervoor dat donaties uit Nederland op de juiste plek terecht komen. Een drietal hulpbehoevende projecten waarvan één een Tibetaans bejaardenhuis dat alleen zorg en eten kan bieden aan een 46 tal ouderen door middel van donaties en giften. We zijn blij dat we dit huis maandag met haar kunnen gaan het bezoeken.

Zondag 7-8 Iris is jarig! 17 jaar en vieren in Nepal, hoe bijzonders dat. De hele dag lekker in de zon op het dakterras en s avonds ging het dak eraf! 25 kinderen, ouders en jeugd uit de buurt kwamen Iris feliciteren. De taart werd ritueel aangesneden, iedereen voorzag haar van een tika (rode stip) Mooie tekening/kunstwerkjes kreeg ze en leuke Nepaleese kadootjes. Het zweet brak ons drietjes aardig uit na 3 uur dansen op Nepalese muziek. Het tapijt werd compleet platgedanst. Bekaf en voldaan na een mooie avond, zei Iris voor haar slapen. "Mam, ich bin kapot, dit is zoa angers, mer zoaveul hub ich nog noats gedans op miene verjeurdaag!

Maandag 9.00uur met Diki afgesproken voor de "Monkey tempel" de mooie Boudistische gebedsplaats die eerder al bezochten. Het feit dat er meerdere voorzijden zijn, maakte dat we ieder op een andere plek stonden. Een uurtje later dan gepland liepen we met zn allen de stijle trapjes op naar het hooggelegen en netjes verzorgd bejaardenhuis.
We werden ontvangen door "het management" in mooie Boudistische traditionele kleding. Een 8 tal dames waarvan 2 verpleegsters, 2 keukenhulpen zorgen voor 46 bewoners. Ohhh ja!!! Geen keuze maar het is te doen...iets wat we ons in Nederland echt niet kunnen voorstellen. Behalve het voor Nepalese begrippen netjes onderhouden woning omgeving en gepassioneerde dames, is de volkscultuur het geheim erachter. De zorgzaamheid voorelkaar, de nederige zelfredzaam en de voortdurende
gebedsactiviteiten zorgen voor hun kwaliteit van leven en goede zorg. We kijken onze ogen uit en zijn enorm geraakt de vriendelijk en tevreden Tibetaanse gerimpelde gezichten die een lange historie van ballingschap uitstralen.